با وقوع انقلاب اسلامی، عصر خمینی، عصر اسلامگرایی، عصر ظهور صغرا آغاز شد.

پروفسور خوزه مارتینز رئیس دانشکده‌ی تاریخ باستان اسپانیا: «بزرگترین تحول جهانی در قرن بیستم به وقوع پیوست» (کیهان هوایی، بهمن71).

• محمد حسین هیکل نویسنده و روزنامه نگار معروف جهان عرب درباره‌ی امام خمینی: «گویی شخصیتی از شخصیتهای آزمون بزرگ صدر اسلام (فتنه‌ی الکبری) با معجزه‌ای به دنیا بازگشته تا پس از پیروزی امویان و به خون غلتیدن شهیدان اهل بیت(ع) سپاه علی(ع) را رهبری کند» ـ (مدافع آیت‌الله، ص8).
• استاد شهید آیت الله مطهری: «ندای امام خمینی از قلب و از اعماق تاریخ و از ژرفای روح این ملت بر می‌خاست؛ مردمی که در طول 14 قرن حماسه‌ی محمد(ص)، زهرا(س) حسین و زینب(ص)، سلمان، ابوذر و صدها هزار زن و مرد دیگر را شنیده بودند و این حماسه‌ها با روحشان عجین شده بود بار دیگر همان ندای آشنا را از حلقوم این مرد شنیدند و علی(ع) و حسین(ع) را در چهره‌ی او دیدند . . . مردمی که سالها این آرزو را  که در زمره‌ی یران امام حسنی(ع) باشند در سر می‌پروراندند . . . به ناگاه خود را در صحنه‌ای این چنین مشاهده کردند، گویا حسین(ع) را به عینه می‌دیدند . . . کربلاو حنین، بدر، احد، تبوک و خیبر . . . را می‌دیدند» ـ (پیرامون انقلاب اسلامی، ص119).
• «امام خمینی تجلی منحصر به فرد مبارزه طلبی اسلام در قبال استیلای سیاسی و اقتصادی و فرهنگی غرب بود» ـ نشریه‌ی پروفیل، چاپ اتریش ژوئن1985؛ نشریه‌ی امید انقلاب، ش.222).
• رابین وودز ورث درباره‌ی امام خمینی: «او تمام معیارهایی را که گمان می‌کردم می‌توانند مرا در تعریف و ارزیابی شخصیت و مقامش یاری کنند در هم شکست . . . او مسیح معاصر بود . . . » ـ (زیباترین تجربه‌ی من، ترجمه‌ی خدیجه مصطفوی، صص38-31).

«امام رهبر منحصر به فردی بود» (نلسون ماندلا، ماهنامه‌ی اسلام و غرب، سال سوم، بهمن و اسفند78) «در حالیکه دست‌اندرکاران و نظریه‌پردازان توسعه‌ی سیاسی غرب در دهه‌های 1960 و 1970 به طور کلی به تحولات سیاسی و دینی در ایران و سایر کشورها بی‌اعتنا بودند» (پروفسور مولانا، کیهان، ستون چشم‌انداز 13/3/78) «با عقاید مذهبی که غرب آنها را کهنه و قرون وسطایی می‌دانس جهان را تکان داد» (پروفسور ویلیام بیمان، نشریه‌ی Zavatra، مسکو، کیهان هوایی 25/8/78) و «شرق و غرب را لرزانید و میراثی بر جای گذاشت که هنوز زنده و فعال است» (محمد العاصی، روزنامه‌ی جمهوری اسلامی، 5/5/71) وی «توانست اثر بزرگی در تاریخ جهان بر جای بگذارد» میخائیل گورباچف روزنامه‌ی جمهوری اسلامی، 15/3/78) و بی تردید «جهانیان همچنان تحت تأثیر انقلاب معنوی او قرار دارند» (آنتونیو مدرانو، رادیو معارف 28/11/78).

• والنتین پروساکوف، اندیشمند و نویسنده‌ی روسی: «امام مفهوم فرهنگ فرمانبری جامعه را تغییر داد، دیوار ترس را شکست و مردم را به سوی چشمه‌ی پاک فطرت الهی هدایت کرد . . . او جهان‌بینی مذهبی را احیا و نور ایمان را روشن کرد و بزرگترین حماسه‌ی عظیم فداکاری عصر ما را به وجود آورد» ـ (ویژه نامه‌ی حجت موجه، 13/3/81).
• لنسر، پروفسور اتریشی: «انقلاب امام خمینی حتی سیر تطوری انسان را تغییر داد» ـ (نشریه‌ی Zavarta، کیهان هوایی، 25/8/85).
• «او همچون گلوله‌ای بود که از صدر اسلام شلیک شده و بر قلب قرن بیستم نشسته بود» ـ (مدافع آیت‌الله، ص8).
• احمد هوبر، محقق و متفکر سویسی: «ایشان از گشذته آمده بود و در حال زندگی می‌کرد، ولی بیانگر و نمایانگر فردا بود» ـ فصلنامه‌ی حضور، ش.29، پاییز 79).
• یکی از مقامات آمریکایی: «آمریکا تاکنون موفق نشده است در برابر حتی یکی از مواضع رهبری انقلاب ایران موفق و پیروز شود و هنوز ابعاد مرموز و سری رهبری غیر عادی انقلاب ایران برای آمریکا ناشناخته است»، اسناد لانه‌ی جاسوسی، ج.5.6، ص153.
• هنری کسینجر، مشاور رئیس جمهور آمریکا: «آیت الله خمینی غرب را با بحران جدی برنامه‌ریزی مواجه کرد . . . هیچ کس نمی‌توانست تصمیمات او را از پیش حدس بزند، او با معیارهای دیگری غیر از معیارهای شناخته شده در دنیا سخن می‌گفت و عمل می‌کرد . . . او در دشمنی خود نیز خلوص نیت داشت»، مجله‌ی سروش،20/11/80.
• پروفسور محمد حسین هدی، خاورشناس مسلمان مقیم اتریش، در مصاحبه با روزنامه‌ی کیهان، 25 و 29/11/76: انقلاب اسلامی ایران در ذات خود هیچ شباهتی با انقلابهای دیگری که در قر حاض به وقوع پیوسته ندارد.